5ТҮР —
ет. 1. Бір нәрсенің шетін жоғары қарай шиыршықтап қайыру, көтеру. Білегін де, балтырын да түріп алып, огородқа су құйып жүр (Ж.Молдағалиев, Сарарқа.). Етегін түре дорба етіп көтеріп ол көк атқа жетіп ...
6ТҮР —
зат. Бет-әлпет, ажар-көрік, өң-түс. Таң атты, бұл екеуі ғаріп адам, Тыңда кеңес уәзір мен патшадан. Ешбір жан панша, уәзір деп ойламас, Түрлері екеуінің тіпті-ақ жаман (Ә.Найманбаев, Шығ.). Ойлады дая ...
7ТҮР —
зат. 1. терм. Белгілі бір заттық бір текті тобы. Сона мен инелікті некелеттім, Жапырақтан түрін ойдым текеметтің. Астымда ат, қолымда құс, белде қылыш, Кезінен көк иненің желіп өттім (Қара өлең). Алма ...