4ШУЛЫҚ —
ет. сөйл.Шула. Айқай-шу шығару, у-шу қылу. Райымбекті жазғыра тілдеп, шулыға бастаған еді (Р.Ниязбеков, Қаңтар.). Мұның дала төсін барабандатқан аяқ дабылынан өзге иттер де өре көтеріліп, шулыға ілест ...
5ШУЛЫҚ —
ет. Сұйық тамақты ысытқан кезде дәмінің кермек тартуы, ашқылтымданып бұзылуы. Қайнай-қайнай сорпасы шулықты («Қаз. әдеб.»). Кеспені татып көрсем шулығып, ашып кетіпті, ауыз тидім де қайта бердім (С.Мұ ...
6ШУЛЫҚ —
ет. Тұралау, арықтау, жүдеу; кішірейю, тартылу. Тым шулығып жүре алмай қалған бірлі-жарым қойларға жұтқызар едіңіздер, – деді (С.Ғаббасов, Ана жүрегі.). Қойнауын күн шыжғырып, сағасын құм тұтып, нешем ...